(Nils Holgerssons wonderbare reis - Selma Lagerlöf)
Falun: de oude groevestad
"In het jaar dat Nils Holgersson met de wilde ganzen door het land reisde...
Er was geen plaats in Zweden waar Bataki, de raaf, zóveel van hield als van Falun. Zodra de sneeuw een beetje van het veld wegsmolt in de lente, ging hij erheen en bleef een paar weken dicht bij de oude groevestad.
Falun ligt in een laag gedeelte van het dal, waardoor een kleine rivier stroomt. Aan het noordelijk deel van het dal ligt een helder klein meer met groene oevers dat Varpan genoemd wordt. Aan de zuidkant ligt een baai die op een meer lijkt en Tisken heet, met troebel, vuil water en lelijke moerassige oevers vol met allerlei afval.
Ten oosten loopt om het dal een mooie rij heuvels, die op hun toppen statige dennenbossen dragen en sappige berken. De hellingen zijn met schaduwrijke tuinen bekleed. Ten westen van de stad ligt ook een bergrug. De top is bedekt met armoedige naaldbossen en de hele helling is kaal, naakt, zonder gras of bomen, als een echte woestenij. Het enige wat het veld bedekt zijn grote ronde steenblokken die erover verspreid liggen.
De stad Falun ziet eruit alsof ze aangepast is aan de grond, waarop ze gebouwd is. Aan de groene kant van het dal liggen al de gebouwen, die er mooi en indrukwekkend uitzien. Aan de zwarte kant staan, straat in straat uit, kleine rode huisjes.
Achter die straten, midden in de grote steenwoestenij, ligt de kopermijn van Falun met hijsmachines en pompen, met ouderwetse gebouwen, die scheef op de ondermijnde grond staan.
Wat Bataki betreft, hij keek nooit naar het oostelijk gedeelte van de stad en ook niet naar het mooie Varpan. Maar des te meer hield hij van het meertje Tisken.
Bataki de raaf hield van alles wat geheimzinnig was, alles wat aanleiding gaf tot peinzen en nadenken en de gedachten in beweging bracht. Het was een groot genoegen voor hem geweest, uit te dokteren waarom die oude, rode, houten stad niet was opgebrand, zoals alle andere rode steden in het land."
Mijn rode huisje staat aan het mooie Varpan, en ik vind dat meer eigenlijk ook behoorlijk geheimzinnig. Op zich geeft álles nu nog aanleiding tot peinzen en nadenken en mijn gedachten in beweging brengen. Al is het alleen al omdat ik gewoon nog geen woord Zweeds kan.
Wordt dus hoog tijd om op een wilde gans (of mountainbike) te springen en 'uit te dokteren waarom die oude, rode, houten stad niet is opgebrand'...
